Coraz więcej zakładów produkcyjnych musi pokazać, ile emisji CO2 powstaje przy wytworzeniu ich wyrobów. Wymagają tego więksi kontrahenci, banki przy finansowaniu, a od 2026 roku stopniowo także przepisy unijne (m.in. graniczny podatek węglowy CBAM i raportowanie zrównoważonego rozwoju). Liczenie śladu węglowego z faktur raz w roku to za mało. Dobre dane biorą się z pomiaru, a pomiar to już automatyka.
Po co produkcji liczyć ślad węglowy
Ślad węglowy przestał być tematem wizerunkowym. To warunek wejścia do przetargów i łańcuchów dostaw, podstawa do raportu dla banku i sposób, żeby zobaczyć, gdzie w zakładzie ucieka energia. Firma, która zna swoje emisje, wie też, które maszyny i procesy kosztują najwięcej, a to pierwszy krok do obniżenia rachunków.
Skąd brać dane
Najsłabszy sposób to przepisywanie zużycia z faktur. Dużo lepszy to pomiar w miejscu, gdzie energia jest zużywana:
- liczniki energii elektrycznej na rozdzielniach i przy większych odbiornikach,
- pomiar gazu, pary i mediów technologicznych,
- dane ze sterowników maszyn (PLC) i systemów produkcyjnych, które i tak już pracują w zakładzie.
Mając te dane, ślad węglowy liczy się automatycznie, a nie raz w roku na podstawie szacunków.
Jak to zautomatyzować
Opomiarowujemy zakład tam, gdzie realnie zużywa się energię, i spinamy pomiary z istniejącym sterowaniem. Dane trafiają do jednego miejsca, w którym widać zużycie i emisje w czasie: na maszynę, na zmianę, na wyrób. Dzięki temu raport powstaje sam, a Wy widzicie, gdzie warto działać.
Co to daje
Dwie rzeczy naraz. Po pierwsze gotowość do rozmowy z kontrahentem, bankiem czy audytorem bez gorączkowego zbierania danych. Po drugie realne oszczędności: kiedy widać, który proces zużywa najwięcej, łatwo zaplanować modernizację, która się zwraca. To naturalne połączenie naszej pracy w audytach energetycznych i w automatyce przemysłowej.
Jeśli chcesz wiedzieć, od czego zacząć w swoim zakładzie, umów bezpłatną analizę wstępną. Podpowiemy, co opomiarować w pierwszej kolejności i jak powiązać to z dotacją na modernizację.